Duitse staat kraakt in zijn voegen




The state stands disgraced and trust is vanishing — and not just when it comes to deportations, but when it comes to everything that a state actually stands for: internal security.

Foreigners slated for deportation in Germany, by state Zoom

Foreigners slated for deportation in Germany, by state


It is a painful diagnosis, and it goes far beyond the chaotic and horrific scenes in front of Cologne’s main station on New Year’s Eve. The state is suffering from a stress fracture: In key areas it has long been overwhelmed. It is an uncomfortable realization for the German people. The same state that records their lives right down to the smallest taxable detail and last year alone wrote or amended on the federal level around 8,000 paragraphs of law is now failing at its most basic tasks: protecting its citizens; law enforcement; security; public order.


In many places, refugees simply disappear soon after arrival, without anyone knowing where they’ve gone. The operators of some asylum-seeker camps, like one in the state of Hesse outside of Frankfurt, report a disappearance rate among refugees as high as 50 percent within the first two days after arrival.


Opportunities for Fraud

Those determined to do so, can thus secure duplicate social benefits, such as the €143 a month in pocket money, from the government without getting caught simply by registering in different states using either the same or different names. During each registration, the authorities issue a “Certificate of Registration as an Asylum-Seeker.” The simple paper is intended to serve as a kind of emergency identity card for the refugees, a temporary solution until they are able to get an appointment with BAMF to submit their official asylum application. Right now, it often takes months for that to happen.

Given the chaotic procedures that are currently in place, criminals can simply secure official papers for multiple identities. The suspected Islamist from an asylum-seekers’ hostel in Recklinghausen, Germany, who attacked police in Paris with an axe at the beginning of January on the first anniversary of the Charlie Hebdo attack is believed to have registered with the authorities using at least seven different names.


Michael Brennecke has been a public defender in the town of Achim in Lower Saxony for almost 30 years. Based on his experience with numerous cases, he believes that educational measures applied by juvenile courts against young immigrant pickpockets seldom have much impact. He says people who come from countries where conviction for theft means getting your hand cut off “have a totally different understanding of our legal system — they don’t take our sentences seriously.”

Duitse pers censureert zichzelf, Google en Facebook de burgers

De zelfcensuur van de pers is uiteraard niet voldoende om kritische stemmen te smoren. Dus heeft die Führerin Facebook en Google te hulp geroepen om ook de burgers het zwijgen op te leggen.

Wat zei de excuusman van De Standaard daar deze week ook alweer over?

Een van de lessen van deze week is dat ook een storm op sociale media – in de juiste omstandigheden, op een moment dat de grote media al aan het bewegen waren – dat gewicht kan creëren.

Een storm creëren in winddicht gemaakte sociale media, right….




But the German government still seems more concerned about policing restless natives — most recently through a deal with Facebook and Google to restrict anti-immigrant postings — than with policing migration. 


De excuusman was er overigens snel bij om zich te verontschuldigen voor haatposts op de Facebook-pagina van De Standaard, en de verantwoordelijke webredacteur een bolwassing te geven. Nu hoeft u met die laatste geen medelijden te hebben, want een bolwassing van Tom Naegels, dat is bijna iets om naar uit te kijken. Weinigen zijn zo bedreven in de kunst van het slaan en zalven tegelijk als Tom Naegels.


Ik heb er alle begrip voor dat het moeilijk is om de chaos aan reacties op de socialenetwerksite voortdurend op te volgen, maar zeker als het gaat om dit soort onderwerpen, is het best als een online redacteur op regelmatige tijdstippen een blik werpt op wat er wordt verteld.

Ik vraag mij wel af, enkele van die haatzaaiende posts citeren, zoals Naegels doet, dus ze  verspreiden… is dat geen medewerking aan het haatzaaien? Is dat niet de haat nog verder zaaien? Ik zit niet op Facebook, dus als Naegels die berichten niet had vermeld, had ik ze niet gelezen. Kom Naegels, haal de schaar maar boven, je loopt als ernstig journalist beter geen enkel risico, de tolerantiepolitie waakt.